Choć rozróżnia się bardzo wiele szkół uczących walki, które bardzo się od siebie różnią, jednak mają wile wspólnych cech. Przede wszystkim - uczą walki wręcz, bez użycia broni dalekiego zasięgu (jak np karabin). Podział sztuk walki jest bardzo płynny. Jedna szkoła może spełniać kilka różnych opcji z różnych schematów. Dodatkowo, każdy trener może uczyć na swój własny sposób.

Oto kilka schematów podziału:

• Ze względu na pozycję walki:
  • stójka - walki odbywające się głównie na stojąco (Aikido, Taekwondo, Karate)
  • parter - walki w leżeniu (Zapasy, Brazylijskie Ju-Jitsu)
  • klincz - walki prowadzone w zwarciu (Muai Thai)
• Ze względu na rodzaj ataku
  • uderzeniowe - systemy oparte na ciosach, kopnięciach (Capoeira, Muai Thai, Karate)
  • chwytowe - systemy oparte na chwytach (Brazylijskie Ju-Jitsu, Judo)
• W zależności od ilości zasad i ograniczeń oraz systemu treningów
  • light-contact - w tych systemach nie stosuje się uderzeń w głowę, krocze itp, zawodnicy zazwyczaj noszą ochraniacze, zapewnia spore bezpieczeństwo walczących
  • semi-contact - zawodnicy nie posiadają ochraniaczy (lub mają ich niewiele), dopuszczone są uderzenia w głowę, a podczas treningów odbywają się sparingi i walki
  • full-contact - walka bez ochraniaczy, praktycznie brak ograniczeń (zakaz dźwigni na stawy czy uderzeń w tył głowy)
• W zależności od przeznaczenia
  • walka sportowa - w tych systemach odbywają się rożnego rodzaju zawody
  • samoobrona - skupia się na aspekcie samoobrony, pomijana jest kwestia współzawodnictwa
  • systemy wojskowe (combat) - systemy tworzone dla wojska. Odznaczają się sporą brutalnością i niezwykłą skutecznością
• W zależności od użycia lub nieużycia broni (kije, miecze, noże, pałki itp)